Novosti:

januar: organizovana pozorišna predstava za decu u našim prostorijam. Glumac Jevđenijević Milutin Gigi veoma uspešno je približio stare predmete našoj deci i iste upoznao sa postojećim predmetima.

Održana sednica upravnog odbora

Svakog četvrtka okupljanje članova

Najava:

susret slepih i videćih književnika

obilazak članova

rekreacija za članove

ISTORIJAT

Hronologija događaja u duge dve i po decenije

Prvi period karakteriše se beskućništvom , kao i entuzijazmom osnivača (Ružice Mandić i Milke Brkić, posebno) da se slome brojne predrasude o slepim i slabovidim osobama kao hendikepiranim osobama, otpori organizovanom radu, uz evidentiranje, društvenu afirmaciju, školovanje i zapošljavanje, socijalnu brigu i staranje, naročito o siromašnijim i iznemoglim

Drugi period u znaku je svestranog razmaha i uspeha kakvim se ne mogu pohvaliti ovakve organizacije u Srbiji.

Iz ovog drugog perioda registrujemo, hronološki, posebno značajne poduhvate.

Godina 1981

Čačak je bio domaćin atletskog prvenstva Jugoslavije za slepe i slabovide.

Intezivirana je izgradnja Doma slepih u Dragačevskoj ulici u Čačku.

Milka Brkić je na građena časovnikom za doprinos afirmaciji ove organizacije

Odlučeno je da se objedini strućna služba sa radnom zajednicom Samoupravne interesne zajednice socijalne zaštite od 1. januara naredne godine, ali su ove službe kasnije ipak razdvojene.

Godina 1982.

Završen je i useljen Dom slepih. Za doprinos ostvarivanju tog poduvata soseljenje su specijalne plakete Dragpljubu M. Vujoviću, sekretaru Skupštine opštine Čačak, i Ljubivoju Nikiforoviću, sekretaru Samoupravne interesne zajednice socijalne zaštite u Čačku, koji je dom slepih i slabovidih svečano otvorio.

U Republičku konferenciju Saveza slepih i slabovidih izabrani su: Dragoslav Đević, Dobrinka Veličković, Miloš Luković i Predrag Marić.

Nagrađeni su zaslužni sportisti: Nada Vuksanović, Miloš Luković, Rajko Krstović, Ivan Grlica, Dragoš Drašković i sportski radnici: Milomir Moravčević, Mihailo Jelesijević, Nela Radošević, Vojimir Maričić i Milka Brkić.

Godina 1983.

Za izuzetan doprinos pri gradnji Doma slepih i slabovidih zlatnikom sa likom Josipa Broza Tita nagrađeni su Dragpljub M. Vujović, sekretar Skupštine opštine Čačak, i Ljubivoje Nikiforović, sekretar Samoupravne interesne zajednice socijalne zaštite.

Godina 1984.

Prihvaćen je samoupravni sporazum o udruživanju u Savez slepih regiona Kraljevo. Rad je usmeravao poseban koordinacioni odbor, koji je ukinut posle gašenja regiona.

Organizovana su predavanja iz domena zdravstvene zaštite, na kojima su govorili čačanski lekari, posebno o negovanju deteta.

Čačak je uspešno organizovao republičko takmičenje u kulinarstvu i ručnom radu.

Čačak je bio domaćin Junskih dana slepih. Pored ostalog, tada je organizovao književno poselo, na kojima su kazivani stihovi slepih pesnika, a amatersko pozorište slepih iz Smederevske Palanke izvelo je komediju »Moravska ruža«.

Sekretaru – blagajniku Neli Radošević dodeljen je stan, dobijen od Samoupravne interesne zajednice socijalne zaštite.

Godina 1985.

Održani su zborovi slepih i slabovidih po opštinama.

Na banjsko lečenje i klimatski oporavak upućeno je 9 slepih i 8 njihovih pratilaca.

Ni ove godine nisu izostali tradicionalni izleti do kulturno-istorijskih spomenika.

Čačanska organizacija pridružila se humanitarnoj akciji solidarnosti »Drug drugu«. Usvojen je srednjoročni program rada za period od 1986. do 1990. godine.

Godina 1986.

Program je bio u znaku proslave tri decenije od osnivanja organizacije. Organizacioni odbor sačinjavali su: Milka Brkić, Dragoljub M. Vujović, Ljubivoje Nikiforović, Stevan Radovanović i Miloš Obradović; bio je opštinskog karaktera.

Godine 1987. – 1990.

Godina 1991.

Čačak je bio domaćin Junskih susreta slepih i slabovidih sa 150 učesnika iz 13 organizacija.

Organizacija je imala 345 članova, najviše iz opštine Čačak.

U Prirodnom lečilištu u Gornjoj Trepči Obezbeđen je besplatan boravak i oporavak za šestoro slepih i slabovidih i toliko njihovih pratilaca.

Članovi organizacije učestvovali su na manifestacijama slepih i slabovidih u Srbiji.

Godina 1993.

Obezbeđeno je finansiranje slepe dece u školi »Veljko Ramadanović« u Zemunu.

Dva člana, školovana, zaposlena su (Trgovinsko preduzeće »Partizan« i Okružni sud u Čačku). Nezaposlenih nije bilo. U radnom odnosu nalazilo se sedam telefonista i dvoje fizioterapeuta.

Godina 1994.

Organizacija je imala 392 redovna i 82 pomažuća člana.

Uz regresiranje od strane Saveza slepih, u banjama boravilo desetoro članova i toliko njihovih pratilaca.

Godina 1995.

Organizacija okupljala 374 slepih i 18 slabovidih (Čačak – 226; Lučani – 69; Gornji Milanovac - 59; Ivanjica – 20;). Osnovnoškolsko obrazovanje imalo je 67, srednje 40, a visoko – jedan član. Brajovom azbukom služilo ih se 27.

Godina 1996.

Obeležene četiri decenije rada.

Godina 1997.

Umrla Milka Brkić.

Organizacija okupljala 356 slepih i 16 slabovidih (Čačak – 209; Lučani – 68; Gornji Milanovac - 58; Ivanjica – 21;).

Branka Pešić učestvovala na Mađunarodnim susretima slepih eksperantista u Ukrajini.

U radnom odnosu bilo: osam telefonista, dva fizioterapeuta i dvoje u proizvodnim preduzećima.

Godina 1998.

Svakog četvrtka počelo okupljanje u domu slepih i slabovidih. Uz druženje, igrali su šah i domine. U aprilu organizaciju posetili predsetnik esperanista Jugoslavije Radojica Petrović i vlasnik privatne očne klinike iz Holandije Žak, darodavac kompjutera sa crnim tiskom učenici u Zemunu Branki Pešić. Za njih je organizovan prijem u Skupštini opštine Čačak. Na ulazu u Dom slepih ugrađena (16. jula) spomen - ploča sa likom Milke Brkić. Obeležje su otkrili Velimir Ilić, predsednik Skupštine opštine Čačak, i Pavle Luković, predsednik Saveza slepih Srbije. Podignuto je uz finanasijsku pomoć Republičkog odbora Saveza slepih Srbije.

Izvršni odbor doneo odluku o zatvaranju preduzeća »Braj«.

U radnom odnosu nalazilo se od članova organizacije: šestoro telefonista, dvoje fizioterapeuta i sedmoro u proizvodnim preduzećima. Nabavljen aparat za merenje šećera u krvi.

Godina 1999.

U proleće snage Severnoatlanske alijanse (NATO) 78 dana bombardovale su Srbiju. Ta agresija imala je čudan naziv – »Milosrdni anđeo«, a nemilosrdno su raketirani, ne samo vojni objekti, već i industrijska postrojenja, škole, bolnice, pošte, mostovi, seljačka domaćinstva... u Srbiji. Mežuopštinska organizacija Saveza slepih i slabovidih prilagodila je svoj rad ratnim prilikama – odložene su akcije, skupovi, takmičenja. Dom slepih i slabovidih koristila je Vojska Jugoslavije. I izbori u organizaciji su odloženi. U toku agresije Crveni Krst delio je slepim i slabovidim lanč pakete i brašno. U hrani i garderobi stigla je pomoć od humanitarnih organizacija iz Grčke (hrana, odeća).

Javno preduzeće »Srbijašume« (direkcija u Ivanjici) poklonilo je organizaciji drva, a PKS Lateks iz Čačka ugalj za zagrevanje Doma slepih. Obeležen je Svetski dan belog štapa.

Organizacija okupljala 228 slepih i 18 slabovidih (Čačak – 137; Lučani – 43; Gornji Milanovac - 33; Ivanjica – 15;). Od ukupnog broja 62 je bilo sa osnovnom, 68 sa srednjom i jedan sa visokom školskom spremom.

Zahvaljujući pomoći skupštine opštine Čačak i Javnog komunalnog preduzeća za grejanje »Čačak«, Dom slepih i slabovidih priključen na daljinski sistem grejanja.

Godina 2000.

Od grčke humanitarne organizacije »Evropske perspektive« za članove dobijen je 171 paket; od organizacije »Save the children« - 40 paketa higijenskih potrepština i lekova; od organizacije »Prijatelji dece« - 10 vindjakni i 10 pari cipela za decu; od Crvenog Krsta tri kubna metra drva za ogrev; od humanitarne organizacije »Adra« pomoć u lekovima i životnim namirnicama; od organizacije »Help« 10 paketa za mlađariju do 18 godina starosti; od Građanskog saveza i G17 plus – higijenski materijal. Sve to razdeljeno je članovima u opštinama.

Organizacija je tada imala 228 članova (Čačak – 137; Lučani – 43; Gornji Milanovac - 33; Ivanjica – 15;).

U radnom odnosu bilo je sedmoro telefonista , dvoje fizioterapeuta i sedmoro u proizvodnim preduzećima.

Preko satelita emitovana je, za ceo svet, emisija o zaposlenim članovima ove organizacije.

Godine 2001. i 2002.

Odbor se izborio za popuste slepim i slabovidim: 50% i 300 impulsa kod telefonskih usluga, 100% za vodu, besplatan prevoz autobusima u opštinama Čačak, Gornji Milanovac i Lučani; nija plaćana naknada za iznošenje smeća, popust za grejanje i korišćenje gradskog građevinskog zemljišta iznosio je 50%. Ovo se ostvaruje godinama.

Mesečno je dobijana pomoć u namirnicama od Crvenog Krsta. Jasminka Iričanin dobila je Srebrni znak, priznanje Saveza slepih i slabovidih Srbije.

Nabavljeni su nova teefonska oprema i računar sa skenerom, štampač i zvučnicima.

Čačak je (2002) bio domaćin Savezne konferencije i Republičkog odbora Saveza slepih Srbije. Skupovi su održani u Domu slepih i slabovidih i Domu penzionera.

Godina 2003.

Pošto su, usled požara, dve porodice slepih ostale bez krova nad glavom, uz pomoć Skupštine opštine Čačak i Centra za socijalni rad, izgrađeni su im novi stambeni objekti.

Organizacija je imala 275 članova (Čačak – 196; Lučani – 37; Gornji Milanovac - 28; Ivanjica – 14;).

Samostalno su zarađivali za život zaposleni: petoro telefonista i dvoje fizioterapeuta.

Godina 2004.

Godina je bila u znaku izbora. Za predsednika je ponovo izabran (sa mandatom od 4 godine) Vidomir Gojković. Izbornoj skupštini prisustvovali su čelnici Saveza slepih Srbije Milan Stošić, Novak Ražnatović Pavle Luković.

Organizacija je imala 305 članova (Čačak – 188; Lučani – 54; Gornji Milanovac - 36; Ivanjica – 27;).

U radnom odnosu nalazilo se: četvoro telefonista i dvoje fizioterapeuta, a troje je samostalno obavljalo delatnost. Na berzi rada prijavljeno je dvoje nezaposlenih.